Bel of mail ons voor meer informatie

070 379 50 00 info@hwwzorg.nl

Mevrouw Suurendonck & Mevrouw Taverne wonen beiden in De Stromenhof.

Mevrouw Suurendonck en mevrouw Taverne hebben elkaar drie jaar geleden ontmoet in verpleeghuis De Stromenhof. Mevrouw Suurendonck vertelt: ‘Ik kwam voor het eerst de zaal binnen en de zuster vroeg me naast wie ik zou willen zitten. Ik keek rond en zag een prachtig verzorgde dame zitten. “Ik wil naast die mevrouw met het grijze haar!”, zei ik. De klik was er meteen, vanaf die eerste ontmoeting zijn we de beste vriendinnen.’

Wat vindt u prettig aan het wonen hier?

Wat ik prettig vind is dat ze ook om feedback vragen. We geven dan bijvoorbeeld aan dat het eten de volgende keer misschien iets langer kan sudderen. Ja, ze vragen het ons wel hoor, maar we staan ook wel bekend als een stelletje serieuze tutten!

Wat vindt u van de zorg?

De zorg is geweldig, de aandacht die ze aan je besteden als je iets mankeert, er wordt altijd op je gelet, maar wel op een goede manier. Het wordt nooit benauwend.

Natuurlijk moeten we wel eens wachten, de verpleging heeft het druk. Maar uiteindelijk komen ze en krijg je alle aandacht. Ik vind het hier wat dat betreft net een hotel eerste klas. Soms vraag ik wat, en dan vergeet ik het zelf alweer een beetje. Na een paar dagen komt diegene erop terug en denk ik; hoe is het mogelijk!

Wat is uw favoriete moment van de dag?

Mevrouw Suurendonk: ‘Het koffiedrinken in de ochtend is ons favoriete moment van de dag. Ik heb mijn eigen recept; laagje koffie, witte melk en dan weer koffie erop’. Mevrouw Taverne vult aan: ‘De andere worden wel eens dol van ons hoor, met ons geklets. Maar wij hebben dat bakkie echt nodig om de dag goed te beginnen.’

Wat vindt u jammer?

‘Soms zitten we nog zo heerlijk naar Andre Rieu te kijken en luisteren en dan is de dag alweer voorbij! Gelukkig komt er altijd weer een mooie nieuwe ochtend, waar we vol energie aan beginnen. Dan maken we ons weer mooi, we houden van vrouwelijk accessoires zoals mooie oorbellen, of ze nou antiek of van de HEMA zijn. Daar voelen we ons vrolijk bij en nét even iets jonger.’ Mevrouw Taverne sluit af: ‘Ik denk dat er zelden een paar is met zo’n bijzondere vriendschap als wij.’